ఆకాష్ - భూమి

మధ్యాహ్నం 01:00  గం .. 

         ఎక్కడో పైన ఆకాశంలో వున్న సూర్యుని ప్రభావానికి కొన్ని లక్షల కోట్ల మైళ్ళ దూరంలో వున్న భూమి వేడితో ఊగిపోతోంది.. మనం అనుకుంటాం కానీ మన మీద ఎక్కువ ప్రభావాన్ని చూపే వారిలో ముందు ఉండేది సూర్యుడే. 

అనగనగా సిటీలో ఒక బస్ స్టాప్. ఆ బస్ స్టాప్ లో బస్ కోసం ఎదురుచూసే వారందరూ ఆ ఎండని తట్టుకోలేక బస్ షల్టర్ లో తలదాచుకోవటానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.. చూస్తుండగానే జనసంచారం ఎక్కువ అయింది.. ఆ జనసమూహం మధ్యలో ఆకుపచ్చ రంగు పరికిణి  ధరించిన అమ్మాయి ఆ వేడిని తట్టుకోలేక తన ముఖానికి అడ్డంగా పరిచిన చున్నీ ( స్కార్ఫ్ ) ని తీసింది.. 

ఆ చున్నీ ని తీసి తలను అటు ఇటు విదిలిస్తుంటే ఆ దాటికి అప్రయత్నంగా కదులుతున్న ఆమె కురులు నాట్యం చేస్తున్నట్టుగా కనపడుతున్నాయి.. 

నిశ్చలత్వానికి ప్రతీకల్లాంటి కనులు.. 

శంకాల్లాంటి చెవులకు సైతం ఆకర్షణీయతను జోడించే ఝంకాలు.. 

అందమైన ఆమె నుదిటి మీద మరింత రమణీయమైన కుంకుమ.. 
ఆ ఎండకు తాను పెట్టుకున్న కుంకుమ మీద నుండి స్వేద బిందువులు జారుతుంటే ఆ దృశ్యం ఎంతో మనోహరంగా కనబడుతుంది.. 

ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే ఆమె high heals అవసరం లేనంత ఎత్తు.. mack up ( మేకప్ ) అవసరం లేనంత కలర్.. 

ఇక ఆ స్కార్ఫ్ ని విప్పిన దగ్గర నుండి ఒక్కో అబ్బాయి తినేసేలా చూస్తున్నారు.. అప్పుడు వారి మనస్సులో ఏం రన్ అవుతుందో నేను చెప్పనవసరం లేదు అది మీ ఊహకే వదిలేస్తున్నాను.. 

టైం 01:05 -  

             సరిగ్గా అప్పుడే అక్కడకు వొచ్చాడు ఒక అబ్బాయి ఆ అమ్మాయి కన్నా ఒక 2 అంగుళాలు ఎత్తే, వొచ్చి ఆ అమ్మాయి ఎదురుగా నిలుచున్నాడు ధ్వజస్తంభంలా.. బస్ కోసం కాదు బస్ స్టాప్ లో నిలుచున్న ఆ అమ్మాయి కోసం.. 

అబ్బాయి  - EXCUSE ME మీతో ఒక ఐదు నిమిషాలు మాట్లాడాలి.. 

అమ్మాయి - ఎవరు నువ్వు ?? నాతొ ఏం మాట్లాడాలి..                      ( విసుగ్గా )

అబ్బాయి - నా పేరు ఆకాష్ చాలా రోజుల నుండి మిమ్మల్ని ఫాలో అవుతున్నాను.. 

అమ్మాయి - గమనిస్తున్నా..!

                 -   ఎందుకు ఫాలో అవుతున్నావ్ ?? 

ఆకాష్ - మిమ్మల్ని చూడకుండా ఉండలేకపోతున్నాను.. బహుశా మిమ్మల్ని లవ్ చేస్తున్నానేమో అని డౌట్ గా వుంది.. 

అమ్మాయి - చిన్న నవ్వు నవ్వి నా పేరు - భూమి 

                - నీ పేరు ఎదో అన్నావ్?? 

ఆకాష్ -  ఆకాష్ 

భూమి  -      ఆకాష్,భూమి   పైన ఆకాశం కింద భూమి తెలుసు కదా అవి ఎప్పటికీ కలవవు అని.. మనం కూడా  అంతే.. 

ఆకాష్ - కలవక పోవొచ్చు కానీ భూమికి ఎన్ని కోరికలు వున్నా అవి తీర్చేది మాత్రం ఆకాశం నుండి వొచ్చే వర్షమే కదా...!

భూమి - ఇంతకీ ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావ్ ??                           < అంది విసుగ్గా >

ఆకాష్ - కొత్తగా చెప్పటానికి ఏం లేదు మా అబ్బాయిలందరూ దశాబ్దాలుగా మీ అమ్మాయిలకు చెపుతున్నదే.. 

అదే  -  ఐ లవ్ యూ 

         -  నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను.. 

        - main tumse pyar karta hoon   అని ఏవో చెపుతుంటారు కదా అదే నేను చెప్పాలనుకుంటున్నాను..                 ( బస్ స్టాప్ లో వున్న అబ్బాయిలందరూ చప్పట్లు కొట్టారు ). 

భూమి - అయితే నేను కూడా కొత్తగా చెప్పటానికి ఏం లేదు మా అమ్మాయిలందరూ దశాబ్దాలుగా మీ అబ్బాయిలకు చెపుతున్నదే.. 

 అదే - sorry 

         -  నేను నిన్ను ఫ్రెండ్ గానే చూశాను  

         - అని ఏమో చెపుతారు కదా అదే నేను కూడా చెప్తున్నాను.. ( బస్ స్టాప్ లో వున్న అమ్మాయిలందరూ చప్పట్లు కొట్టారు ). 

ఆకాష్ - AS EXPEXTED..!   మీ అమ్మాయిలందరూ ఇదే చెపుతారు కదా. 

భూమి - నో చెపుతాం, ఛీ కొడతాం అని తెలిసి కూడా చెప్పడం దేనికి.. అది కూడా అందరిముందు.. 

ఆకాష్ - ప్రపోజ్ చెయ్యటం మా హక్కు 
             నో అనడం మీ అలవాటు 
             నో అన్న మీతోనే చివరకు yes  చెప్పించుకోవటం మా పద్దతి.. 
             అలవాటును మార్చుకోవొచ్చు కొంచెం కష్టపడితే, కానీ హక్కును మార్చాలంటే కష్టం .. 

భూమి -  సరే..! నీకిిచ్చిన టైం అయిపోయింది..                                           నాకు టైమ్ అవుతుంది వెళ్ళాలి.. 
              ఇంతకీ చెప్పడం మర్చిపోయా మేము నో  చెప్పగానే మందు గ్లాసులు చేతిలో పట్టుకొని గడ్డాలు పెంచటం మీ అబ్బాయిలకు అలవాటు కదా అలా చెయ్యకు చెండాలంగా .. 

ఆకాష్ - పెళ్లి అయింది అని తెలియటానికి సింబాలిక్ గా అమ్మాయిలకు మెట్టెలు,పుస్తెలు ఎలానో లవ్ ఫెయిల్యూర్ అని తెలియటానికి అబ్బాయిలకు సింబాలిక్ గా గడ్డం అలాగ .. 

TIME - 01:15 ని.లు 

అంతలో బస్ రావటంతో భూమి వెళ్ళిపోయింది.. ఆకాష్ అక్కడే నిల్చొని భూమిని తీసుకెళ్లిన బస్సు వైపు చూస్తున్నాడు.. 

బస్సు ఎక్కిన భూమికి వెనుక వున్న అమ్మాయిల మాటలు చెవిన పడ్డాయి..           ( అబ్బాయి చాలా బావున్నాడు, ఆ ప్రపోసల్ కి ఎవరైనా పడిపోవాల్సిందే అదే నాకు చెపితే ఎగిరి గంతు  వేసే దాన్నే అంటూ మాట్లాడుకుంటున్నారు)

ఆ మాటలు విన్న భూమి పెదాల అంచున చిన్న చిరునవ్వు,ముఖంలో చిన్నపాటి సిగ్గు ప్రత్యక్షమయ్యాయి అవి సహజం.. 

భూమికి ఆ రోజు నిద్ర పట్టలేదు ఆ బస్సు లో విన్న మాటలే గుర్తొస్తున్నాయి.. 

చూస్తుండగానే కాలగమనంలో వారం రోజులు గడిచిపోయాయి.. భూమి రోజు బస్ స్టాప్ లో ఆకాష్ కోసం ఎదురుచూసేది కానీ కనపడలేదు.. 

వారం రోజుల తర్వాత 

సందులేకుండా జాగింగ్ చేస్తున్న పార్కులో ఆ రోజు భూమి కూడా జాగింగ్ కి వొచ్చింది.. అక్కడ జాగింగ్ చేస్తున్న భూమి దగ్గరకు ఆకాష్ వొచ్చి నేను చెప్పిన దాని గురించి ఆలోచించారా.. 

భూమి - నువ్వు ఏమైనా అప్లికేషన్ పెట్టుకున్నావా ఆలోచించటానికి ఇంకోసారి కనబడితే మా husband  కి చెపుతాను.. 

             --    ఏంటి మీకు పెళ్ళైపోయిందాదాదా   --


 పెళ్లి అయిపోయిందా కాలేదా ?? ఒకవేళ పెళ్లి అయితే బస్ స్టాప్ లో ఎందుకు చెప్పలేదు ఆ విషయం.. ??


అసలు ఏం జరిగుంటుంది ?? 

తర్వాతి ఎపిసోడ్ లో తెలుసుకుందాం..( ఇంకా వుంది )


                                                                                                                                                                రచన 
                                                                                                                                                              -  రఘు 

ఆకాష్ - భూమి

- శ్రీ దేవి -

నల్లటి చీకటిని నీ కనులకు కాటుకగా అద్ది..

చుక్కలను జతచేసి నీ వాలు జడలో పూలగా పెట్టి..

ఇంద్రధనుస్సును తెచ్చి నీ నడుముకు వడ్డాణంగా మలచి..

ఆకర్షణని నీ కనుపాపలో దాచి భూమి మీదకు పంపాడు దేవుడు ఒకప్పుడు, ఈ సృష్టి నీ అందం చూసి అసూయపడాలి అని..

కానీ ఇప్పుడు తనకంటే అందం లేదని మురిసిపోతున్న ఈ ప్రకృతికి ఒక్కసారి మళ్ళీ నిన్ను పరిచయం చెయ్యాలని ఉంది..   

                                                   - శ్రీ దేవి

                                                                                                   - రఘు

స్త్రీ

దేవుని అద్భుత సృష్టిలో స్త్రీ కూడా ఒకటి..

అలాంటి అద్భుతాన్ని సృష్టించి ఆ సృష్టిలో అన్ని బాధలే పెట్టాడు ఆ దేవుడు..

చెవులకు ఝంకాలు పెట్టి బాల్యం లొనే నొప్పిని పరిచయం చేస్తాడు.. 

ప్రతి నెలా నొప్పిని ఇచ్చి యవ్వనం నుండే బాధను కలిగిస్తాడు..

పెళ్లి పేరుతో తల్లి దండ్రులకు దూరం చేసి మనసులో బాధను కలుగచేస్తాడు..

పెళ్లయ్యాక బిడ్డకు జన్మనిస్తూ పురుడి నొప్పులు పడేలా చేసాడు..

భర్త చనిపోయాక తన అందాన్ని , అలంకారాన్ని దూరం చేసి చేతి గాజులను పగలగొట్టి నొప్పిని పొందేలా చేసాడు..

మనవళ్లు,మనవరాళ్లను ముద్దాడక ముందే రోగంతో మంచం మీద విలవిల లాడేలా చేస్తాడు..

రాజకీయ చదరంగం

నాకు చెస్ ఆడుతుంటే ఒక ఆలోచన వొచ్చింది..మనం చెస్ లో వేసే ఎత్తులు,రాజకీయాల్లో వేసే ఎత్తులు ఒకేలా ఉంటాయి అనిపించింది..

ఎలా అంటే..

చెస్ బోర్డ్ మొత్తాన్ని ఒక రాష్టంగా భావించాం అనుకోండి..

ఆ ర్రాష్టాన్ని రెండు భాగాలుగా విభజించారు..అనగా చెస్ బోర్డ్ ని రెండు భాగాలుగా విభజిస్తే ..చెస్ బోర్డు కి ఒకవైపు గళ్లలో అధికార పక్షంవారు ,రెండోవ వైపు గళ్లలో ప్రతిపక్షం వారు వుంటారు..మధ్యలో ఉన్న ఖాళీ గళ్ళు వీరందరికి ఓటు వేసి గెలిపించే జనం.

చెస్ బోర్డు లో ఒకవైపు గళ్లలో వుండేవారు అధికార పక్షం వారు..ఆ గళ్ళ మధ్యలో ఉండేది రాజు అనగా ముఖ్యమంత్రి..రాజు పక్కనే ఇరువైపులా వుండేవారు MLA లు MP లు అనగా ఏనుగు,ఒంటె మొదలైనవి..ముందు వరుసలో ఉన్న సిపాయిలందరు ఆ పార్టీ కోసం కృషి చేసి కార్యకర్తలు,పార్టీ పిచ్చి ఉన్న జనం, నాయకులు..అధికార పక్షం వారు ,ప్రతిపక్ష వర్గం వారు ఇద్దరూ మధ్య గళ్లలో ఉన్న ఓటు వేసిన జనాన్ని తొక్కుకుంటూనే వెళ్తుంటారు..

ఈ విధంగా రాజు ( ముఖ్యమంత్రి ) చుట్టూ ఒక కంచుగోడలా వుంటారు పార్టీ సభ్యులు   ( ఏనుగు,ఒంటె)..అధికార పక్షంలో అయినా ప్రతిపక్షంలో అయినా రాజు భద్రత కోసం తమ పార్టీ క్షేమం కోసం సిపాయులు (కార్యకర్తలు)ఒక అడుగు ముందుకు వేస్తాడు..ఆ సిపాయి వల్ల తన పార్టీకి ఏ ఆపద రాకుండా ఉండటానికి మరొక వర్గం లో ఉన్న సిపాయిలు (కార్యకర్తలు) వీరికి అడ్డంగా వెళ్తుంటారు.. ఇలా పార్టీ కోసం తమ ప్రాణాలను సైతం అర్పిస్తారు మధ్యలో వుండే సిపాయిలు,కార్యకర్తలు..

మరొక వైపు..MLA ( ఏనుగు ) లు MP లు(ఒంటె) చురుగ్గా అడ్డదిడ్డంగా అవతలి వారి వర్గం మీద దాడి చేస్తూ ఆలాగే తమ రాజును కాపాడుకుంటూ వస్తుంటారు..అలా జరిగే క్రమంలో అధికార వర్గం వారు ప్రతిపక్ష వర్గంలోని చేరి రాజును కదలకుండా ప్లాన్ తో చెక్ పెడితే మళ్ళీ వీళ్లదే రాజ్యము గెలుపు..ఒకవేలా అలా కాకుండా ప్రతిపక్షం వారు అధికార పక్షంలోకి వొచ్చి రాజుకు చెక్ పెడితే ప్రతిపక్షం వారు అధికారంలోకి వస్తారు..

ఇలా ఎత్తుకు పై ఎత్తులు వేసి అధికారంలోకి వస్తుంటారు..వీళ్ళు వేసే ఎత్తులు తెలియని జనం మాత్రం మధ్యలో బలైపోతున్నారు.. 

                                                                                                      -  రఘు 

                      

My writings

సమాధానం లేని సందేహాలే ప్రశ్నలుగా మిగిలిపోతాయి..

      < --------------------------------------------->

కనులను మైమరపించిన అందమా..
మనసును నిద్దుర లేపిన రూపమా..
మనిషికి ప్రాణం పోసిన శిల్పమా..
మరువను నిన్నెప్పుడు..
మరువకు నా గుర్తులు..

    < ------------------------------------------------>
దేవుడు తన వినోదం కోసం భూమి ని దాని మీద నివసించటానికి మనుషులను ఏర్పాటు చేశాడు..భూమిని మొత్తాన్ని టీవీ గా మార్చి తన చేతిలో రిమోట్ పెట్టుకొని ప్రజలు అనే చానల్స్ ను మార్చి మార్చి ట్యూన్ చేస్తూ వారి మధ్య జరిగే సంఘటనలను చూసి తను ఆనందాన్ని పొందుతున్నాడు..అందుకే తనకు నచ్చిన చానల్స్ లోని క్యారెక్టర్ ని ఎక్కువ రోజులు భూమి మీద ఉంచి బోర్ కొట్టిన, విసుగొచ్చిన క్యారెక్టర్ లని తొందరగా తీసుకెళ్తుంటాడు..మనం కేవలం ఆ దేవుడు మార్చినట్టు మారే నిమిత్త మాత్రులమే..

     <----------------------------------------------->
కాలం - ఎప్పటికి ఆగని యంత్రం

కల - నిజ జీవితంలో సాధ్యం కాని పనులను సులువుగా నెరవేర్చే సాధనం.

దేవుడు - ఎవరికి కనపడకుండానే ప్రపంచం మొత్తం పేరు తెచ్చుకున్న వ్యక్తి.

       <---------------------------------------------->
అందం అంటే గుర్తొచ్చేది వెన్నెలలు విరజిల్లి అందరికి కనిపించే ఆ చందమామ అయితే..
నువ్వు తెరవెనుక ఉన్న చందమామవు..

ఇంత పెద్ద విశ్వంలో అనేక వేల గ్రహాలు,నక్షత్రాలు,సౌరకుటుంబాలు,నదులు,  సరస్సులు, పాలపుంతలు ఉండగా నా మెదడు పొరల్లోంచి నీ ఆలోచనలే ఎందుకు బయటకు వస్తున్నాయి..
నా మస్థిస్కం తనలో నీ ఆలోచనలనే ఎందుకు నిక్షిప్తపరుచుకుంటుందో నా మనసుకు అర్థం కావటం లేదు..
భూమి కి ఆకర్షణ శక్తి ఉందని తెలుసు కానీ అది నువ్వు ఉన్న వైపే ఎందుకు ఆకర్షిస్తుందో ఏ శాస్త్రవేత్తకి అంతు బట్టడం లేదేంటో..

నేను నది లాంటి వాడిని..ఆలోచన,ప్రేమ,బాధ అనే ఉపనదులను కలుపుకుంటూ చివరికి సముద్రం లాంటి నీ దగ్గరకే వచ్చి చేరుతాను..

       < ------------------------------------------- >
భార్యను అనుమానించటం రాముడు నేర్పిస్తే..
దొంగతనాలను కృష్ణుడు నేర్పించాడు..
కలహాలు పెట్టడం నారదుడు నేర్పిస్తే..
తల నరకటం శివుడు నేర్పించాడు..
భక్తి ని ఆంజనేయుడు నేర్పిస్తే..
బద్దకాన్ని కుంభకర్ణుడు నేర్పించాడు..

      <------------------------------------------------ >

పుట్టుక అనే 3 అక్షరాలతో మొదలవుతుంది జీవితం..
ఆ 3 అక్షరాల జీవితంలో
ఎన్నో 3 అక్షరాల కష్టాలు
ఇంకెన్నో 3 అక్షరాల సుఖాలు..
ఎన్ని 3 అక్షరాల కష్టాలు,సుఖాలు వోచిన చివరికి మరణం అనే 3 అక్షరాలతోనే ముగిసిపోతుంది ఈ 3 అక్షరాల జీవితం..

#3అక్షరాలజీవితం🙏🙏

    <   ----------------------------------------------- >

నా జీవితం ఒక 50 పేజీల పుస్తకం.
ఒక్కో సంవత్సరానికి ఒక్కో పేజీ..
అందులోనే ఎన్నో చాప్టర్ లు,ఎన్నో ప్రశ్నలు,ఎన్నో పరీక్షలు..
ఎన్నో సార్లు ఫెయిల్ అయ్యాను కానీ సప్లిమెంటరీ రాసి మళ్ళీ పాస్ అయ్యాను..
మొదటి 49 పేజీలు నేను రాయగలను..
కానీ ఆఖరి 50 వ పేజీ శుభం ( మరణం ) ఎవరో ఒకరు రాయాల్సిందే..

         < ------------------------------------------>

మనిషి ఆప్యాయత అనే బంధాన్ని మెడలో వేసుకొని పుట్టి..
మాతృ ప్రేమ అనే బంధంతో పెరిగి..
పెళ్లి అనే బంధంతో స్త్రీ కి దగ్గరయి..
నాన్న అనే అనురాగ బంధంతో గర్వపడి..
తాత అనే పిలుపుతో సంతృప్త పడి..
చావు అనే బంధంతో వేరొక లోకానికి వెళ్లిపోతున్నాడు..

          < ------------------------------------------->

మనిషి ఒక్కసారే చనిపోతాడు..
కానీ మనిషిలోని  మనసు మాత్రం కొన్ని వేల సార్లు మరణిస్తూనే ఉంటుంది..

        < --------------------------------------------->
గడియారం చిన్నగానే కనపడుతుంది కానీ దాని లోపల ఉండే కాలమే ఒక జీవితాన్ని మర్చివేయగలంత పెద్దదిగా ఉంటుంది..

రఘు అనే నేను - 5

ఎపిసోడ్ - 1 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి.

ఎపిసోడ్ - 2 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి.

ఎపిసోడ్ - 3 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి.

ఎపిసోడ్ - 4 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి.

ఎలా చెప్పగలవు..??

నా మీద నాకు ఉన్న నమ్మకం..హారిక మీద ఉన్న ప్రేమ ..ఇవి చాలవా??
సినిమాలో చూడటానికి  బాగానే ఉంటాయి ఇటువంటి dialogue లు, నిజజీవితంలో ఇవన్నీ వొట్టి కబుర్లే..అయినా నువ్వు చెప్పే మాటలకు అమ్మాయిలు పడతారేమో కానీ అమ్మాయిల తండ్రులను పడేయాలి అంటే మాత్రం ఒక హోదా ఉండాలి ..అయినా ఇదంతా చెప్పటం అనవసరం నీకు.. ఇక నువ్వు వెళ్ళొచ్చు..

వొచ్చే నెల పదవ తేదీన మా హారిక పెళ్లి..అబ్బాయి అమెరికాలో జాబ్ చేస్తుంటాడు.. నీలా ఖాళీగా ఉండడు..

హారిక వైపు తదేకంగా చూసాను ఒక క్షణం..తాను తలా క్రిందికి దించుకుని మౌనంగా ఉంది..మా ప్రేమ గురించి మాట్లాడిన ప్రతిసారి ఆమె మౌనంగా తలదించుకునే ఉండేది..అయినా తను మాత్రం ఏం చెప్పగలదు  వాళ్ళ నాన్న అంటే అంత ప్రేమ తనకు..

వెళ్ళొస్తాను హారిక..!

హహహహ చిన్న నవ్వు నవ్వి సారీ వెళ్తున్నాను..

అలా  చెపుతున్నప్పుడు నా  మాటల అడుగున ఒక చిన్నటి వణుకు..కనుల చివర నుండి ఎప్పుడెప్పుడు బయటపడుదామా అని సిద్ధంగా ఉన్న నీళ్లు..

నేనుఇక  అక్కడ నుండి వొచ్చేసాను..తర్వాత రెండు రోజులు భారంగా గడిచాయి..ఎక్కడ చూసినా మేము తిరిగిన  ప్రదేశాలే.. విడిపోని జ్ఞాపకాలే..!

ఇక అక్కడ ఉంటే తన జ్ఞాపకాల నుండి బయట పడను అనిపించింది..అందుకే ఇక ఆ సిటీ వొదిలి ఎక్కడికైనా వెళదాం అనుకున్నాను.. చివరిగా మా ఫ్రెండ్ గౌతమ్ బెంగళూరు లో ఉండటంతో  బెంగుళూరు వెళదాం అని నిర్ణయించుకున్నాను.. రెండు రోజుల తర్వాత పాత స్నేహితులకి , హైదరాబాద్ కి వీడ్కోలు చెప్పి బెంగళూరు వెళ్ళాను..తర్వాత హరికకు పెళ్లి అయిపోయింది అని స్నేహితుల ద్వారా తెలుసుకున్నాను..అది జరిగాక  నా ఫోన్ wallpaper హారిక ఫోటో నుండి..లవ్ ఫెయిల్యూర్ కొటేషన్ ఫోటో లకి ..నా ఫోన్ లో సాంగ్స్ పాప్ ,రాప్ సాంగ్స్ నుండి..మనసు గతి ఇంతే..లాంటి మెలోడీ సాంగ్స్ కి మారిపోయాయి.

  దురదృష్టం మన వెంటే ఉంటే..ఆ దేవుడు కూడా మనల్ని బాగు చెయ్యలేదు..అవసరం కోసం ప్రయత్నించిన ప్రతీసారి నిరాశపరిచిన ఉద్యోగ అవకాశాలు..హారిక కు పెళ్లి జరిగిన 10 రోజుల తర్వాత నన్ను వెతుక్కుంటూ వొచ్చాయి..అందులోనూ ఒకటి కాదు రెండు జాబ్ లు..దీనినే దురదృష్టం అంటారు కాబోలు..

మొదటి రోజు ఆఫీసు..
   కొంచెం భయం భయంగా..కొంచెం ఆనందంగా గడిచింది..మరుసటి రోజు నుండి కొద్దీ కొద్దీ గా పరిచయాలు ఊపందుకున్నాయి..

హలో రఘు..నువ్వా ?? అంటూ దూరం నుండి ఒక గొంతు వినపడింది..

నేను..! ఈ గొంతును ఎక్కడో విన్నట్టు వుందే అనుకుంటూ తలా పైకెత్తి చూసాను..

నా ఎదురుగా వుంది ఎవరంటే.. ????

కన్యాశుల్కం కాలంలో...

18 వ శతాబ్ధపు మధ్యకాలంలో....!

    ఒకవైపు బ్రిటీష్ వాళ్ళు, మరొకవైపు కన్యాశుల్కం ఈ రెండింటి ప్రభావం వల్ల మన దేశం బానిస బ్రతుకు బ్రతుకుతుంది.. ఎక్కడ చూసినా తెల్లచీరె కట్టుకొని కనపడే పసిపిల్లలతో దేశం మొత్తం చిందర వందరగా వుంది.. 

సావిత్రి ...!    వెంకటయ్య ,మంగమ్మ గారి ఏకైక సంతానం..బాల్య  వివాహాలు ఎక్కువగా ఉండటం వలన 12 సంవత్సరాల వయస్సులోనే రంగయ్య అనే 70 సంవత్సరాల ముసలి వాడు అంతేకాకుండా మూడవ పెళ్లి వాడికి  ఇచ్చి పెళ్లి చేసాడు సావిత్రి తండ్రి వెంకటయ్య..( ఆ కాలంలో పిల్ల తండ్రి ముందుకి బానిష అయితే వారికి మందు ఆశ చూపించే వారు లేకపోతె ఎంతోకంత డబ్బు ని ఆశగా చూపించి వారి అమ్మాయిలను వివాహం చేసుకునేవారు )

  పెళ్ళైన నెల రోజుల నుండి రంగయ్య మంచాన పడ్డాడు ఆ రోజు నుండి అతనికి సేవ చెయ్యటానికే 2 సంవత్సరాల సమయం గడిచిపోయింది తర్వాత అనారోగ్యంతో అతను మరణించాడు..భర్త చనిపోయినప్పుడు కూడా సావిత్రి ఏడవలేదు  అసలు భర్త ,బాధ్యతలు అనే బంధాలు కూడా తెలియవు..భర్త చనిపోగానే సావిత్రిని విధవని చేసి తెల్లచీరె కట్టి ఇంట్లో కూర్చో పెట్టారు.. 

6 సంవత్సరాల తర్వాత..! 

      ఈ బాల్య వివాహాలు, కన్యాశుల్కం ప్రభావం విపరీతంగా పెరిగిపోతుంది..అప్పుడు అప్పుడే ప్రజలలోకొద్దికొద్దిగా  చైతన్యం మొదలయింది ఈ బాల్య వివాహాలను అరికట్టాలి అనే దిశగా.. 

శ్రీను ....!     26 సంవత్సరాల యువకుడు..ముఖంలో తేజస్సు..అపారమైన తెలివి తేటలు..ఎంతటి వారినైనా రెండు నిమిషాలు చూసి మనిషిని అంచనా వెయ్యగల దిట్ట.. పట్టణంలో బారిస్టారు పూర్తి చేసి  5 సంవత్సరాల తర్వాత ఊరికి తొలిసారిగా  తిరిగి వొచ్చాడు ..ఎప్పటినుండో ఈ బాల్య వివాహాల పట్ల అతను వ్యతిరేకతను చేస్తూనే ఉండేవాడు..కానీ తన ఊరిలో చిన్న చిన్న పిల్లలను విదవలుగా చూడగానే అతని గుండె చేదిరిపోయింది..ఈ మూఢనమ్మకాలను ఆపాలి అని కొద్దో గొప్పో చదువుకున్న వారికి హితోపాదేశం చేసి ఒక పది మందితో కలిసి చిన్న గ్రూప్ లాంటిది ఏర్పాటు చేసుకొని ప్రతి ఊరు తిరుగుతూ ఈ మూఢనమ్మకాల ప్రభావాన్ని వివరిస్తూ దీని వల్ల భవిష్యత్తులో జరిగే పరిణామాలు గురించి వివరిస్తూ అందరిని చైతన్య వంతులను చెయ్యటం మొదలుపెట్టాడు..  

వీరి ఉద్యమం చాలా మందిని చైతన్య వంతులను చేయసాగింది ..అలా ఊరు ఊరు తిరుగుతూ ఉండగా ఒక ఊరిలో చూసాడు సావిత్రిని..గుండ్రటి ముఖం,నల్లని కలువల లాంటి కళ్లు,నడకతో పాటు ఒయ్యారంగా ఊగుతున్న ఒతైన జడ,ఎంతటి వారినైనా ఒకే నవ్వుతో పడేసే చిరునవ్వు..వీటి అన్నిటికి విరుద్దంగా తాను కట్టుకున్న తెల్లని చీరె..ఒక్క నుదిటిన బొట్టు తప్ప దేనిలోను అప్సరసలకి తీసిపోదు..వీరి ఇరువురి చూపులు కలుసుకున్నాయి సావిత్రి వెంటనే సిగ్గుతో లోపలికి వెళ్లిపోయింది..అమ్మాయిలకు పెళ్లి పట్ల ఎన్నో ఊహలు ఉంటాయి అవన్నీ ఎలాగూ తీరలేదు భర్త చనిపోయాక వేరే వారికి కన్నెత్తి చూసే అవకాశం లేదు మొదటి సారిగా శ్రీను ని చూడగానే ఎదో తెలియని అనుభూతి.. 

  ఇది ఇలా ఉండగా మరోపక్క తమ ఆచారాన్ని మంటగలుపుతున్నారు  అని  అక్కడ పెద్దమనుషులు అనే పేరు పెట్టుకున్న వారు కూడా ఒక గ్రూప్ గా ఏర్పడి ఇది మన హక్కు అని చెపుతూ  బాల్య వివాహాల లాంటి మూఢనమ్మకాలను ప్రోత్సహించటం మొదలుపెట్టారు ...

మూఢనమ్మకాలకు విరుద్ధంగా పోరాటం చేసేవారు మూఢనమ్మకాలను ప్రోత్సహించే వారితో  పోరాటాలు తారాస్థాయిలో జరుగుతున్నాయి..

కానీ ఇంతలోనే...! 

next episode will be updated soon 

                                                                                                                        రచన 

                                                                                                               రఘు చౌదరి